Ślub formalności

ŚLUB KONKORDATOWY
W lipcu 1998 roku podpisano ustawę konkordatową, dzięki której wystarczy zawrzeć związek małżeński w Kościele oraz dopełnić kilku formalności, aby był on uznawany przez polskie prawo. Tak więc Ślub Konkordatowy jest jednocześnie ceremonią religijną oraz aktem prawnym, bowiem Kościół ma obowiązek w ciągu 5 dni od daty zawarcia małżeństwa przesłać dokumenty do urzędu stanu cywilnego, który sporządza akt ślubu. Termin ten ulega przedłużeniu, jeżeli nie został dotrzymany z powodu siły wyższej, do czasu ustania tej przyczyny. Przygotowania formalne należy rozpocząć, co najmniej na 6 miesięcy przed wybraną datą ślubu. Narzeczeni ustalają wówczas datę ślubu, zgłaszają się do kancelarii parafialnej i od tego momentu rozpoczyna się procedura. Na trzy miesiące przez datą zawarcia związku małżeńskiego narzeczeni zgłaszają się do kancelarii z dokumentami:
- świadectwami bierzmowania,
- świadectwami chrztu (oba wystawione nie dawniej niż trzy miesiące przed wizytą w kancelarii),
- zaświadczenie o ukończeniu kursu przedmałżeńskiego lub zaśw. o bieżącym uczestnictwie w takim kursie,
- dowodami osobiste,
- danymi świadków.
Na podstawie dostarczonych dokumentów urzędnik kościelny kancelarii parafialnej sporządzi tzw. protokół przedślubny oraz zapisze tzw. zapowiedzi. Zapowiedzi zostaną wygłoszone w parafiach obojga przyszłych małżonków przez dwa tygodnie. Jeżeli należycie do różnych parafii zawiadomienie o zapowiedziach oraz prośbę o nie w drugiej parafii musicie złożyć sami na własną rękę (nie zostanie ona przesłana automatycznie z parafii gdzie odbędą się uroczystości). Nie wcześniej niż trzy miesiące przed uroczystością należy zdobyć z Urzędu Stanu Cywilnego zaświadczenie o braku okoliczności wykluczających zawarcie małżeństwa (zaświadczenie to jest ważne tylko 3 miesiące). W tym celu należy zgłosić się do U. S. C. z dowodami i skróconymi odpisami aktów urodzenia. Na tydzień przed ślubem spisuje się akt ślubu. W tym celu należy dostarczyć do kancelarii parafialnej:
- zaświadczenie o odczytaniu w rodzimych parafiach obojga narzeczonych zapowiedzi o ślubie. Jeżeli ślub nie będzie zawierany ani w parafii panny młodej, ani pana młodego, po zapowiedziach narzeczeni otrzymują tzw. licencję. Dokument należy dostarczyć do parafii, w której odbędzie się ślub.
Są to:
- potwierdzenie o odbyciu nauk przedmałżeńskich i spotkań w poradni rodzinnej,
- dowody osobiste,
- zaświadczenia z USC o braku okoliczności wykluczających zawarcie małżeństwa.
Tuż przed samą ceremonią wymagane są zaświadczenia o dwóch spowiedziach, odbytych po spisaniu protokołu oraz na dzień przed ślubem. Ostatnim dokumentem jest podpisywana w dniu ślubu zgoda na skutki cywilno-prawne małżeństwa konkordatowego. Narzeczeni, składając podpisy, potwierdzają wolę wywarcia skutków cywilnych małżeństwa kanonicznego. Dokument podpisują także świadkowie okazując wcześniej księdzu dowód osobisty. Duchowny asystujący złoży swój podpis dopiero po zawarciu małżeństwa. Po 10 dniach od daty zawarcia związku małżeńskiego otrzymuje się w USC odpisy skróconych aktów małżeństwa i pieczątki w dowodach osobistych. Na tym kończy się procedura zawierania ślubu konkordatowego. Opłaty w USC to opłata skarbowa za sporządzenie aktu małżeństwa, płata za podanie do ślubu konkordatowego. W kościele za odpisy aktów chrztu i bierzmowania oraz zapowiedzi pana młodego daje się "co łaska".
W przypadku panny, kawalera: odpis skrócony aktu urodzenia, dowód osobisty.
W przypadku wdowy, wdowca: odpis skrócony aktu urodzenia, odpis skrócony aktu zgonu współmałżonka, dowód osobisty do wglądu.
W przypadku osób rozwiedzionych: odpis skrócony aktu urodzenia, odpis skrócony aktu małżeństwa wraz z adnotacją o rozwodzie lub sentencję rozwodu, dowód osobisty do wglądu.
W przypadku kobiety nieletniej, pomiędzy 16-tym a 18-tym rokiem życia: odpis skrócony aktu urodzenia, pisemne zapewnienie o nieistnieniu okoliczności wykluczających zawarcie małżeństwa, postanowienie sądu rodzinnego zezwalające na zawarcie małżeństwa.
W przypadku cudzoziemca: odpis aktu urodzenia wraz z tłumaczeniem dokonanym przez tłumacza przysięgłego, zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia małżeństwa wydane przez właściwy organ w kraju cudzoziemca lub przedstawicielstwo dyplomatyczne albo postanowienie sądu rejonowego zwalniające od obowiązku przedłożenia zaświadczenia o zdolności prawnej, postanowienie sądu rodzinnego zezwalające na zawarcie małżeństwa.
UWAGA! Niektóre kraje (np. USA) nie wydają takich zaświadczeń. Amerykanin musi się wówczas zwrócić do polskiego sądu rodzinnego o zgodę na zawarcie małżeństwa bez zaświadczenia (czeka się na nią dwa, trzy miesiące; musi ją przetłumaczyć tłumacz przysięgły). Na ręce Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego należy złożyć pisemne zapewnienie, iż narzeczeni nie wiedzą o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. Akt małżeństwa sporządza się niezwłocznie po jego zawarciu. W dniu zawarcia małżeństwa małżonkowie otrzymują odpisy.



ŚLUB KOŚCIELNY
Przygotowania formalne do ślubu kościelnego należy rozpocząć co najmniej na 6 miesięcy przed wybraną datą ślubu. Narzeczeni ustalają wówczas datę ślubu, zgłaszają się do kancelarii parafialnej i od tego momentu rozpoczyna się procedura. Na trzy miesiące przez datą zawarcia związku małżeńskiego narzeczeni zgłaszają się do kancelarii z kompletem dokumentów tj: świadectwo bierzmowania, świadectwo chrztu (oba wystawione nie dawniej niż trzy miesiące przed wizytą w kancelarii), zaświadczenie o ukończeniu kursu przedmałżeńskiego lub zaświadczenie o bieżącym uczestnictwie w takim kursie, dowody osobiste, dane świadków. Na podstawie dostarczonych dokumentów urzędnik kościelny kancelarii parafialnej sporządzi tzw. protokół przedślubny oraz zapisze tzw. zapowiedzi. Zapowiedzi zostaną wygłoszone w parafiach obojga przyszłych małżonków przez trzy tygodnie. Jeżeli należycie do różnych parafii zawiadomienie o zapowiedziach oraz prośbę o nie w drugiej parafii musicie złożyć sami na własną rękę (nie zostanie ona przesłana automatycznie z parafii gdzie odbędą się uroczystości). Na tydzień przed ślubem spisuje się akt ślubu. W tym celu należy dostarczyć do kancelarii parafialnej zaświadczenie o odczytaniu w rodzimych parafiach obojga narzeczonych zapowiedzi o ślubie. Jeżeli ślub nie będzie zawierany ani w parafii panny młodej, ani pana młodego, po zapowiedziach narzeczeni otrzymują tzw. licencję. Dokument należy dostarczyć do parafii, w której odbędzie się ślub. Tuż przed samą ceremonią wymagane są zaświadczenia o dwóch spowiedziach, odbytych po spisaniu protokołu oraz na dzień przed ślubem.



ŚLUB MIESZANY

Ślub mieszany, to zawarcie małżeństwa przez osoby różnych wyznań. Kościół rzymskokatolicki dopuszcza taką możliwość, pod warunkiem zgody biskupa, zwanej dyspensą. Występuje się o nią za pośrednictwem proboszcza właściwej parafii, oświadczając, iż zrobi się wszystko, by dzieci narodzone z zawieranego związku wychować po katolicku. Na ślub z osoba nieochrzczoną również potrzebna jest dyspensa od biskupa. O jej wydanie występuje wikariusz w imieniu proboszcza. Warto wiedzieć, że nie wszystkie religie zezwalają na takie związki. Judaizm nie dopuszcza ślubów mieszanych. Nie zgadzają się na nie wszystkie synagogi ortodoksyjne (taka jest w Polsce) oraz większość konserwatywnych. Taki ślub możliwy byłby tylko w amerykańskiej synagodze reformowanej. Kościół prawosławny zezwala jedynie na małżeństwa między chrześcijanami (konieczny jest akt chrztu), osoba nieprawosławna musi przedstawić zgodę swojego biskupa. Podobne wymagania stawia kościół ewangelicko-augsburski, ale ponieważ dla ewangelików ślub nie jest sakramentem (inaczej w katolicyzmie i prawosławiu), margines swobody jest większy - wiele zależy od decyzji pastora. W kościele rzymskokatolickim na ślub mieszany katolik zawsze musi otrzymać zgodę (dyspensę) biskupa. Na ogół występuje o nią proboszcz parafii, w której ma się odbyć ślub. Katolik musi oświadczyć, że "odsunie od siebie niebezpieczeństwo utraty wiary" oraz przyrzec, że zrobi wszystko, co w jego mocy, by dzieci wychować po katolicku. Ślub mieszany nie powinien odbywać się na Mszy
Świętej. Słowa przysięgi małżeńskiej są określone przez księgi liturgiczne i obowiązują wszystkich, osoba niewierząca pomija tylko słowa: Tak mi, Panie Boże, dopomóż.



ŚLUB W PLENERZE
Wiele par chce, aby ich ślub i wesele było oryginalne, zapamiętane przez gości jako niezwykłe. I takie może być. Wystarczy pomyśleć nad ... ślubem w plenerze. Do zielonego zacisznego ogrodu prowadzi czerwony dywan. W zieleń kwiatów wkomponowane są stoły i krzesła, w tle słychać kwartet smyczkowy...
Ślub w plenerze to przełamanie pewnej tradycji. Wypowiedzenie przysięgi małżeńskiej w otoczeniu drzew, śpiewu ptaków pozwala zrealizować marzenia wielu młodych par o ślubie jak z bajki. Aby zorganizować tak wyjątkowy ślub, trzeba się trochę natrudzić. Jeżeli narzeczeni biorą ślub cywilny, to zorganizowanie uroczystości ślubnej w plenerze, nie będzie większym problemem. Kwestię ślubów cywilnych w plenerze reguluje Prawo o aktach stanu cywilnego, pkt.3: "Jeżeli zachodzą uzasadnione przyczyny, kierownik Urzędu Stanu Cywilnego może przyjąć oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński poza lokalem stanu cywilnego". Kiedyś przez "uzasadnione przyczyny" rozumiało się sytuację, która uniemożliwiała stawienie się w USC. Obecnie, interpretacja przepisu jest bardziej "luźna" i za uzasadnioną przyczynę można uznać pragnienie młodej pary, by ich ślub nie był standardowy. Należy opisać to w podaniu do kierownika Urzędu Stanu Cywilnego, z prośbą o oddelegowanie urzędnika na ślub w plenerze. Gorzej jednak jest z organizacją ślubu kościelnego w plenerze. Prawo kanoniczne zabrania bowiem udzielania sakramentu małżeństwa poza kościołem. Ale może warto próbować? W końcu efekt zawsze zapiera dech w piersiach nie tylko gościom ale i także młodej parze.